angielski
chiński
hiszpański
rosyjski
portugalski
francuski
niemiecki
indonezyjski
tajski
wietnamski
arabski
włoski
turecki
japoński
Dobór wieloosiowego czujnika zaczyna się od listy wielkości, które badanie ma dostarczyć. Trzy składowe siły to Fx, Fy i Fz. Nie pozwalają one niezależnie wyznaczyć trzech momentów Mx, My i Mz. Przed porównaniem obciążenia znamionowego lub średnicy zewnętrznej ustal, czy potrzebne są tylko siły w kierunkach, czy pełny pomiar sił i momentów.
Dobór czujnika wieloosiowego: najpierw policz mierzone składowe
| Model METRAVON | Mierzone osie | Co sprawdzić |
|---|---|---|
| MV-LC0240 | Fx, Fy i Fz; referencyjne obciążenie znamionowe 500 kg na każdej osi | Czy zadanie wymaga trzech składowych siły w tym zakresie, przy traktowaniu momentów jako ograniczeń obciążenia zewnętrznego? |
| MV-LC0242 | Fx i Fy: 1 t; Fz: 3 t | Czy przyrząd wymaga większego zakresu osiowego z zachowaniem osobnego pomiaru sił poprzecznych? |
| MV-LC0241 | Fx, Fy, Fz, Mx, My i Mz | Czy momenty muszą być mierzone niezależnie, podobnie jak siły? |
Powyższe obciążenia trójosiowe zachowują katalogowe jednostki kg i t. Zapisz uzgodnione jednostki inżynierskie w konfiguracji wzorcowania i akwizycji. Określenie czujnika jako miniaturowego lub wielowymiarowego nie wystarcza do ustalenia dostępnych składowych; korzystaj z rzeczywistej dokumentacji kanałów i osi.
Jeden odczyt siły i znane ramię pozwalają obliczyć moment tylko przy przyjętej geometrii obciążenia. Nie zmienia to urządzenia trójkanałowego w niezależny układ pomiaru sześciu składowych. Jeśli na przyrząd mogą działać dodatkowe siły lub pary sił, zastosuj układ, który potrafi je rozróżnić.
Dobieraj do obciążeń jednoczesnych, nie największej liczby w tabeli
Dla każdego przypadku pracy wypisz największą przewidywaną składową na każdej osi, uwzględniając ciężar przyrządu i mimośrodowe przyłożenie siły. Moment od przesuniętego obciążenia nadal działa mechanicznie na czujnik trójosiowy, nawet jeśli miernik go nie wskazuje.
Nie zakładaj, że każdą oś można jednocześnie obciążyć do jej indywidualnego maksimum. Uzyskaj granice obciążeń łącznych i dopuszczalne momenty dla konkretnego czujnika. Brak publikacji tych granic pozostaje otwartym wymaganiem doboru, nie zezwoleniem na jednoczesne wykorzystanie wszystkich wartości katalogowych.
Przy doborze obciążenia znamionowego uwzględnij też najmniejszy użyteczny sygnał. Duże osiowe obciążenie wstępne i mała siła poprzeczna mogą wymagać różnych wzmocnień kanałów. Określ wymagany przyrost i użyteczny zakres każdej składowej, zamiast kopiować jeden cel dokładności lub rozdzielczości na wszystkie osie.
Czułość kanałów jest częścią konfiguracji
Dla MV-LC0242 dane referencyjne podają czułość nominalną 2.0 mV/V dla Fx i Fy, ale 1.2 mV/V dla Fz. Przy przykładowym wzbudzeniu 5 V odpowiada to nominalnym zmianom sygnału dla pełnego zakresu 10 mV i 6 mV. Jeden wspólny współczynnik przeliczenia byłby więc błędny jeszcze przed uwzględnieniem różnych obciążeń znamionowych osi.
Dla MV-LC0240 dane referencyjne podają nominalnie 1 mV/V na trzech kanałach siły. Opublikowane referencyjne oddziaływanie między kanałami wynosi 2% F.S.; nie dowodzi to możliwości pominięcia wpływów międzyosiowych w każdym przyrządzie. Potwierdź właściwe dane wzorcowania i obsługę wzajemnego wpływu kanałów przez wybrany miernik.
Uzyskaj identyfikację kanałów, wymagania wzbudzenia, współczynniki wzorcowania i ewentualną dostarczaną macierz kompensacji. Ustal, czy kompensację wykonuje już kondycjoner, czy trzeba ją zastosować programowo. Dwukrotne zastosowanie, pominięcie lub użycie współczynników dla egzemplarza o innym numerze seryjnym może dać błędne dane wyglądające wiarygodnie.
Sprawdź współrzędne rzeczywistymi obciążeniami
Zdefiniuj osie czujnika na rysunku przyrządu i zapisz ich związek z układem maszyny lub badania. Samo położenie złącza nie określa wystarczająco konwencji osi. Przyłóż znaną siłę w określonym kierunku i przed normalną próbą sprawdź znak oraz rozkład składowych.
W pomiarze sześciu składowych znaczenie ma orientacja układu i punkt, względem którego podawane są momenty. Przeniesienie punktu odniesienia zmienia momenty nawet bez zmiany rzeczywistego obciążenia. Zachowaj obciążenia odniesione do początku układu czujnika do sprawdzania granic mechanicznych; programowa zmiana początku nie usuwa obciążenia czujnika.
Zweryfikuj pojedyncze kanały i reprezentatywne kombinacje obciążeń uzgodnioną metodą odniesienia. Zapisuj niepożądane odpowiedzi pozostałych kanałów, zamiast sprawdzać wyłącznie zamierzoną oś. Sprawdzenie wzorcowania na jednej osi nie potwierdza poprawności całego pomiaru wielokierunkowego.
Pytania przy definiowaniu próby kierunkowej
Pytanie 1. Czy można stosować osobne wzmacniacze dla różnych osi?
Można, jeśli wzbudzenie, wzmocnienie i parametry czasowe odpowiadają czujnikowi i badaniu. Dla zmiennych obciążeń sprawdź, czy wartości łączone w jeden wektor dotyczą tego samego przedziału czasu. Niezależna filtracja lub opóźnienia kanałów mogą zniekształcać pozorny kierunek w stanie przejściowym.
Pytanie 2. Co przesłać z zapytaniem o model?
Podaj wymagane składowe, obciążenia osi, przypadki obciążeń jednoczesnych, rysunek przyrządu, punkt przyłożenia obciążenia, wymagane przyrosty i częstotliwość zapisu. Dołącz proponowane wyposażenie akwizycji przez sekcję zapytań METRAVON. Dla nadgarstka robota wykorzystaj też poradnik integracji z robotem do oceny odsunięcia narzędzia i wymagań sterownika.
Podsumowanie
Wybierz mierzone składowe przed doborem obciążenia znamionowego. Zachowaj przypisanie zakresu, czułości i wzorcowania każdej osi do właściwego kanału oraz sprawdź obciążenia łączne i współrzędne w zmontowanym przyrządzie. Te kontrole odróżniają użyteczne dane kierunkowe od kilku liczb zmieniających się po przyłożeniu obciążenia.
