เรดาร์วัดระดับถังเกิดฟอง: เผื่อฟองและการไหลเข้าหลังสั่งหยุด

เรดาร์วัดระดับถังเกิดฟองต้องพิจารณามากกว่าค่าตั้งระดับสูง ของเหลวอาจยังเข้าหลังสั่งหยุด ขณะที่ฟองกินพื้นที่เหนือผิวของเหลว ก่อนเพิ่มขนาดแบตช์ ต้องยืนยันว่าเรดาร์ตามผิวใดและเหลือพื้นที่เท่าไรตลอดลำดับหยุดทั้งหมด

แยกระดับของเหลวที่สูงขึ้นออกจากฟองที่ขยาย

สัญญาณระดับของเหลวกับสัญญาณยอดฟองตอบคนละคำถาม ฟองอาจขยายทั้งที่ปริมาณของเหลวเปลี่ยนน้อยมาก ในทางกลับกัน เซนเซอร์ที่ตามของเหลวใต้ฟองอาจให้ค่าที่ใช้คุมแบตช์ได้ แต่ไม่บอกว่าฟองใกล้ช่องระบาย ก่อนคำนวณพื้นที่เหลือให้ใช้การทดสอบฟองที่กำหนดเป้าหมายเฉพาะ เพื่อระบุผิวที่เครื่องวัดจริง

เครื่อง METRAVON MV-RD12 มีช่วงวัดของเหลวเผยแพร่ 0.1-30 m ช่วงนี้เป็นข้อกำหนดระยะ ไม่ใช่ความสูงเติมที่อนุญาตหรือความลึกฟองที่รับประกันว่าทะลุได้ เลนส์ ข้อต่อ และสภาวะเดินเครื่องยังต้องเหมาะกับถัง

เรดาร์วัดระดับถังเกิดฟอง: คำนึงถึงลำดับหยุด

สำหรับส่วนถังที่มีพื้นที่แนวราบ A คงที่ ระดับของเหลวที่เพิ่มประมาณ Q x t / A เมื่ออัตราไหลเข้า Q คงที่นาน t หลังคำสั่งที่เกี่ยวข้อง ใช้หน่วยสอดคล้องกัน หากไหลเปลี่ยนระหว่างปิดวาล์วให้ใช้ปริมาตรไหลเข้าสะสมแทน ของเหลวที่ระบายจากท่อหรือปั๊มที่ค่อย ๆ หยุดอาจเพิ่มของเหลวหลังคำสั่งไฟฟ้าเปลี่ยนแล้ว

ตัวอย่างคำนวณคือไหล 6 ลูกบาศก์เมตรต่อชั่วโมงต่ออีก 15 วินาที เพิ่มของเหลว 0.025 ลูกบาศก์เมตร ในส่วนถัง 0.5 ตารางเมตรจะเพิ่มความสูง 0.05 m ตัวเลขเป็นค่าสมมติ ไม่ใช่สเปกตอบสนอง METRAVON หรือค่าความปลอดภัยแนะนำ ต้องประเมินฟองโต ผิวเคลื่อน และการวัดล่าช้าแยกกัน

เลือกเหตุเริ่มช่วงเวลาหนึ่งเหตุ การวัดจากคำสั่งหยุดถึงไหลหยุดจริงครอบคลุมพฤติกรรมหยุดหลังคำสั่ง แต่ไม่รวมการวัดและการตัดสินของตัวควบคุมก่อนหน้านั้น หากเริ่มประเมินตั้งแต่ของเหลวถึงระดับสูงที่กำหนด ให้รวมความล่าช้าก่อนหน้าด้วยหนึ่งครั้ง อย่าบวกเวลาวาล์วซ้ำหากรวมในช่วงคำสั่งถึงไหลหยุดที่สังเกตแล้ว

ตรวจลำดับหยุดโดยไม่เข้าใกล้การล้น

ใช้การทดสอบอนุมัติที่ระดับเติมต่ำและควบคุมได้ เพื่อบันทึกคำสั่ง การหยุดไหลจริง และตำแหน่งผิวของเหลวสุดท้ายที่นิ่ง หากรูปทรงเปลี่ยนตามความสูง ต้องแปลงปริมาตรเพิ่มที่วัดได้ด้วยหน้าตัดถังที่ถูกต้อง อย่าย้ายค่าระยะเผื่อจากส่วนทรงกระบอกไปคอแคบโดยไม่ปรับ

แยกการสังเกตฟองออกจากการคำนวณของเหลว หากยืนยันขอบเขตฟองที่ต้องการไม่ได้ ปริมาณเติมแบตช์ที่อนุญาตยังไม่ยุติ ผู้มีคุณสมบัติต้องทบทวนกระบวนการเพื่อกำหนดมาตรการป้องกัน การคำนวณนี้ไม่ได้รับรองเรดาร์เป็นอุปกรณ์ป้องกันล้นอิสระ

คำถามเรื่องความจุใช้งานถัง

Q1. เพิ่มค่าตั้งระดับสูงได้หรือไม่ถ้าค่าอ่านนิ่ง?

ความนิ่งไม่พิสูจน์ความจุเหลือ ยืนยันผิวที่ตรวจพบ ปริมาตรไหลเข้าขณะหยุดจริง และช่องเปิดจำกัดที่ใกล้ที่สุดก่อนเปลี่ยนค่าตั้ง ค่าสุดท้ายที่สงบบอกเรื่องความสูงฟองขณะผสมน้อยมาก

Q2. เซนเซอร์เร็วขึ้นทำให้ไม่ต้องเผื่อพื้นที่หรือไม่?

ไม่ เวลาวาล์วเคลื่อน ของเหลวค้างท่อ และการขยายตัวกระบวนการยังอยู่ การวัดเร็วขึ้นอาจลดความล่าช้าหนึ่งส่วน แต่ต้องประเมินลำดับหยุดที่ติดตั้งทั้งหมด

สรุป

กำหนดความจุเติมที่ใช้ได้จากพฤติกรรมหยุดที่วัดและขอบเขตฟอง ไม่ใช่ช่วงสูงสุดของเรดาร์ ส่งหน้าตัดถัง อัตราเติม และบันทึกลำดับหยุด เพื่อทบทวนการใช้ MV-RD12 ก่อนแก้ขีดจำกัดเดินเครื่อง